12 september 2015

zwaar leven


Laatst zat ik met drie vriendinnen in een bruin café. Zo’n gezellig café waar de pinda’s op tafel staan en waar de eigenaar nog met stukken kaas en worst langskomt. Onder het genot van een drankje kletsen we honderduit. Tot het moment dat we zien dat er een vieze-gele-anti-vlieg-plak-sliert boven het bakje pinda’s hangt. Het bakje waar we gelukkig nog geen pinda uit hebben gehaald. We kijken elkaar aan en zeggen collectief: “Die vieze dingen moeten verboden worden.” En vervolgens barsten we los. 

Vriendin J. begint: “Waar ik nou echt een hekel aan heb, is gesmolten Labello. Wil je op een warme zomerdag je lippen invetten, heb je een complete Labello-stick aan je lippen hangen. En waar ik trouwens ook altijd last van heb: dat de voering van mijn tas tussen de rits zit. Hoe ik het voor elkaar krijg weet ik niet.”

Vriendin A. heeft aan alles wat valt onder verplichtingen en burgerlijkheid een hekel, dus die gaat vervolgens helemaal los over haar ervaringen met boodschappen doen. “Kom ik eindelijk aan bij mijn auto, zitten de sleutels onder in mijn overvolle boodschappentas. En als ik mijn tas neerzet om mijn sleutel uit mijn tas te grabbelen, rollen mijn sinaasappels de straat over. En als ik uiteindelijk de achterklep van de auto open heb, kom ik erachter dat ik de lege flessen ben vergeten om in te leveren.”

Vriendin J. is inmiddels helemaal op dreef: “Laatst at ik op mijn werk een broodje, besmeerd met dik boter en chocoladevlokken. Ja, een wit broodje met vlokken! Terwijl ik broodje nummer drie naar binnen prop, komt mijn collega naast me zitten en begint aan een cracker met vlierbessen en chiazaad. Leuk begin van de dag, kan ik je vertellen.”

Het volgende uur gooien we al onze irritaties op tafel. Waarom lopen mensen nooit door met hun winkelwagentje en als we haast hebben komen we erachter dat we nog moeten tanken. En hoe zit het met het mysterie van de weessokken? (er mist altijd een sok!). Gelukkig, bedenken we daarna een heleboel mooie dingen, fijne geluksmomentjes. Lachend lopen we de kroeg uit. Tegen mijn vriendinnen zeg ik: “Bedankt voor de gezellige avond, ik heb genoten.” Op dat moment stap ik met mijn fitflop in een dikke, verse, dampende hondendrol…

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

2 reacties op “Column: Zwaar leven

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *