22 juli 2015

buurman


Op het bankje voor haar huis zit een 27-jarige vrouw. Haar haren zijn opgestoken in een eigenwijs knotje. De julizon laat een warme gloed achter op haar huid. De sproetjes in haar gezicht zijn zichtbaar. De zon maakt haar loom, langzaam dommelt ze in en haar gedachten gaan naar het afgelopen jaar. 

Toen ze in januari vorig jaar de sleutel kreeg van haar nieuwe huisje, had ze niet verwacht dat haar leven zo snel zou veranderen. Het was tijd voor haarzelf. Haar eigen kop volgen, doen waar ze zin in had en genieten van het leven. Even alleen zijn. Dat was wat ze voor ogen had. Haar eigen huis zou hier zeker aan bijdragen.

Dagenlang kluste ze van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat in haar paleisje. Het moest als thuis gaan voelen. In de maanden daarvoor, toen ze wachtte op de sleutel, kwam ze haar nieuwe buurman een keer tegen op een feestje. Ze kenden elkaar nog niet, maar er was meteen een klik. Aan het eind van de avond bood hij aan om het elektra te doen in haar huis. Goede versiertruc, dacht ze nog. “Prima, ik laat het weten als het nodig is”, antwoordde ze. En tijdens de avonden klussen, kwam buurman de electriciteit aanleggen. Toen het huis klaar was, bleven ze contact houden. Het voelde steeds vertrouwder en uiteindelijk ze kon er niet meer omheen. Ze begon verliefd te worden…

De jonge vrouw schrikt op uit haar gedachten. Een werkbus stopt op de parkeerplaats voor haar huis. Ze lacht als háár buurman uit de bus stapt. Elke keer als hij thuiskomt, is ze blij om hem te zien. Met rustige passen loopt hij naar haar toe. Deze man, met zijn rustige blik in zijn ogen, is van mij, denkt ze. Hij geeft haar een kus en vraagt hoe haar werkdag was. Vandaag zijn ze alweer een jaar samen. De tijd vliegt. Het huis van de buurman staat inmiddels te koop. Ze zijn klaar voor een toekomst samen. En dat voelt goed!

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

8 reacties op “Column: De buurman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *