20 juni 2015

dansen


Dansen. De voetjes van de vloer. Zwieren. Swingen. Noem het op. Ik kan het niet. Ik heb geen ritmegevoel en dat is knap klungelig om te zien. Als ik namelijk een feestje heb, dan moet ik er eerst een litertje wijn ingooien en dan kan ik net van mijn linker- op mijn rechterbeen hupsen.

Het is zelfs zo erg, dat ik nu al tegen de openingsdans van mijn bruiloft opzie. En ik weet niet eens of ik ooit ga trouwen! Gevraagd ben ik namelijk (nog) niet. Toch houdt het me nu al bezig. Met zo’n openingsdans kijken alle gasten namelijk naar jou. En dat wil ik helemaal niet. Dus nu vraag ik me af: is géén openingsdans een optie? Kan ik er niet gewoon een onmogelijk beat in laten gooien, zodat men wel snapt dat daar überhaupt niet op gedanst kan worden? Of misschien kunnen we de polonaise lopen?

Op 27 april van dit jaar vierde we ook in Voorthuizen de verjaardag van onze eigen koning Willem-Alexander. Een gezellig feest stond op het program. Ik ging naar het feestterrein bij ons in het dorp en daar kwam de band – ik durf het bijna niet te zeggen – ‘Mooi Wark’. Een boerenband uut Drenthe. Samen met wat vriendinnetjes en andere bekenden stonden we op het terrein.

Ik was een beetje zenuwachtig. Zenuwachtig, omdat er straks dan toch echt gedanst moest worden op deze Koningsdag. Als een houten plank blijven staan is ook geen gezicht. Om de mensen met wie ik was alvast een beetje voor te bereiden op wat komen ging, begon ik over mijn dansmoves. Of eigenlijk mijn niet-dansmoves. Ik werd uitgelachen toen ik vertelde dat ik nu al tegen de openingsdans op mijn eventuele bruiloft opzie. En we bedachten verschillende scenario’s, die uiteindelijk werden afgekeurd. Want je eerst bezatten op je eigen bruiloft kan niet. En mijn lieve Buurman – de bruidegom – alleen de openingsdans te laten verzorgen, kan ik hem ook niet aandoen.

Ik denk dat mijn medefeestgangers mij wilde redden van de ondergang. Ik kreeg namelijk ter plekke een spoedcursus ‘høken’. Want bij Mooi Wark mag er ‘gehøkt’ worden. Voor diegene die niet bekend zijn met deze term. Het is gewoon een beetje heen een weer bewegen van voor naar achteren en dan je hand in een vuist heen en weer zwaaien (wel op de ritme van de muziek). Dat ‘høken’ ging mij best goed af. Stiekem vond ik dat ik best talent had. Misschien is ‘høken’ een idee voor de openingsdans op de bruiloft? Nu moet ik er alleen nog een toepasselijk muziekje bij zoeken!

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *