boerenfantasie


Ik was een meisje van een jaar of zes. Een klein, vrolijk meisje met een staartje – als een soort palmboom – bovenop mijn hoofd. Samen met mijn ouders en grote zus woonde ik in een caravan (totdat de bouw van ons huis af was) bij mijn opa en oma achter het huis. Het was de mooiste tijd uit mijn leven.

Regelmatig gingen we op avontuur. We maakten onze eigen wip wap en opa zette van een paar oude deuren een zandbak in elkaar. Ook de loods, die naast de caravan stond, was een van mijn favoriete ontdekkingsplekken. In de loods stond de tractor van opa – een groene Deutz – met aan de voorkant een rond, wit bordje met rode rand waarop 16 km stond. De zes is er inmiddels door het vele wassen afgepoetst. Ik vond de tractor prachtig. Regelmatig klom ik achter het stuur van het ‘racemonster’. Ik beeldde me in dat de tractor kon rijden en bevond me in mijn eigen fantasiewereld.

Het is lente. De hoogste tijd om mijn terras zomerklaar te maken. De stoep was geschrobd en ik mocht de loungeset van mijn moeder in mijn tuin zetten. Omdat Buurman aan het werk was, stapte ik in mijn Micra en reed naar mijn opa om te vragen of hij mijn loungeset wilde ophalen. Op dat moment kwam broertjelief (die was nog in de maak toen ik in de caravan woonde) aan. Hij wilde de loungeset maar wat graag ophalen met de tractor van opa. En dat liet ook ik me geen tweede keer vertellen. Ik zag de kans schoon… Ik klom onhandig op de vierwieler om de set samen met mijn broertje op te halen.

­De rit verliep minder relaxed dan ik voor ogen had. Ik zat met mijn derrière boven op het spatbord van het linkerwiel. Een ijzeren leuning zorgde ervoor dat ik niet van de tractor af kukelde. Mijn voorgevel deinde op en neer doordat we met een vaart over de drempel reden. En mijn lichaam protesteerde en begon te jeuken door het trillen van de tractor. Bovendien zat mijn haar nergens naar. Dit keer leek het op een palmboom die veel wind ving. Ik was dan ook blij dat ik eindelijk van dat racemonster af kon en de loungeset een plekje had gekregen op mijn schoongeschobde terras. Zo zie je maar: in een fantasiewereld zijn dingen vaak veel leuker dan in werkelijkheid. Het volgende ritje laat ik aan me voorbijgaan.

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

6 reacties op “Column: Boerenfantasie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *