column irritatiemomentes


Sommige dingen begrijp ik niet. Sommige mensen ook niet trouwens. Mensen die als een idioot op de fiets zitten bijvoorbeeld, omdat ze hun fiets in versnellingstandje één hebben gezet en hun benen vervolgens de trappers niet meer kunnen bijhouden. Het is een bepaald slag volk dat dat doet. Een ietsiepietsie trieste groep mensen. Dat fietsen ziet er dan ook vrij kansloos uit. En meestal zijn ze ook dun, misschien kan ik het daarom niet uitstaan. Maar dat is niet het enige…

Mensen die ‘niels’ zeggen in plaats van nieuws. Is het echt zo moeilijk? Iets meer je best doen is toch niet teveel gevraagd? Of mensen die een witte legging dragen (is ook een bepaald slag volk). Oké, eerlijk toegeven. Ik droeg ze vroeger zelf ook, maar dat was vroeger. Nu kan het écht niet meer. En wat dacht je van mannen die in een verlaagde auto rijden en allerlei vreemde manoeuvres moeten maken, omdat ze anders niet over een drempel kunnen? Ik vraag me af wat er in het hoofd van zo’n man omgaat. Doen ze het om indruk te maken op de vrouwen (helaas mannen, je moet iets beters verzinnen). Of willen ze net even stoerder zijn dan hun beste vriend (helaas mannen, je moet iets beters verzinnen). De ergste groep mensen zijn de mannen die vragen: “Moet je soms ongesteld worden?” Wat weet jíj daar nou van!!! Wacht maar tot je het zelf eens meemaakt, eikel!

Heerlijk om andere mensen even af te zeiken. Maar ik baal ook geregeld van mezelf hoor. Ik kan niet met de printer overweg. Een krat bier blijft altijd in het bierkratten-inlever-apparaat haken en ik heb altijd ruzie met de stofzuiger, omdat de slang en het snoer steeds ruzie maken met mijn benen. Ik verdenk het apparaat ervan dat ‘ie het expres doet. Bovendien kan ik niet kiezen. Ik kan niet kiezen wat ik aan moet doen, wat ik moet eten, welke kleur shirt ik moet kopen. En ik baal als ik voor de zoveelste keer glazen uit mijn vaatwasser haal die naar natte hond ruiken. Ik baal van mezelf wanneer ik de handleiding van die Ikea-kast niet begrijp. Of als ik een compleet bloedbad creëer als ik mijn benen scheer. En dan heb ik het nog niet eens over de momenten dat alle energie uit mijn lichaam wordt gezogen, omdat ik weer eens met mijn vest achter de deurklink blijf haken.

Maar goed, alles is beter dan fietsen in een te snelle versnelling, niels zeggen in plaats van nieuws of rijden in een verlaagde auto en onmogelijk de drempels over kunnen. Laat mij dan maar een keer ruzie hebben met de stofzuiger. Of blijven haken achter de deurklink, of mijn benen openhalen met scheren of… of… of…

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

3 reacties op “Column: Irritatie-momenten

  • marieke

    Zooooooo herkenbaar!!! Vooral dat met je mouw ergens achter blijven hangen…gebeurd mij zoooo vaak…zucht.

    Reply
      • marieke

        Ja echt wel… ik hoor mezelf dan ook altijd heel hartgrondig zuchten.hahaha. en dan staat mn oudste zoontje ook nog naast met wen bijdehante opmerking….mama je zit vast of mama wat doe je nou weer……en bedankt zoon.haha

        Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *