ienieminiebikinibroekje


Nieuw jaar, nieuwe kansen. Dat dacht ik. Dat dacht ik eigenlijk begin december al, toen ik merkte dat de weegschaal mij steeds minder leuk vond door alle pepernoten, koekjes, borrels en traktaties. En toen hadden we de kerstdagen nog niet eens gehad. Eindsaldo: plus 5 kilo. Schoon aan de haak. En dat in 2,5 maand. Een hele prestatie op zich. Maar daar moet toch verandering in komen, wil ik in de zomer de zee in huppelen in mijn ieniemienie-bikinibroekje. Werk aan de winkel dus!

‘We mogen weer eten’ is de slogan van de Weight Watchers. En dat komt goed uit. Want ik heb toch echt liever een beetje kont dan honger. Vol goede moed meld ik me begin januari dus aan bij de Weight Watchers. En zo sta ik daar opeens in de rij. Bij het zien van de plussize mevrouw van Weight Watchers die helpt bij het inschrijven denk ik: “Als dit moet motiveren, dan weet ik het ook niet meer.” De moed zakt me ter plekke al een beetje in de schoenen. Gelukkig blijkt mevrouw niet mijn persoonlijke coach te zijn. Mijn persoonlijke coach – die zelf 20 kilo is afgevallen door Weight Watchers – zit achterin de zaal. Met de weegschaal voor haar. Ik moet op de weegschaal gaan staan mét schoenen aan. Ik zou ‘discreet’ worden gewogen. Maar zo discreet is het niet. Ik geef namelijk van schrik een hysterische gil en de hele zaal kijkt me aan. Ze weten genoeg. Dit had ik niet zien ‘aankomen’. Verbaasd zeg ik: “Dit klopt niet, vanochtend woog ik veel minder.” Nadat ik mijn streefgewicht heb opgegeven, kan ik naast mijn weightwatcher-vrienden plaatsnemen.

Een kwartierlang krijgen we uitleg over de propoints, de telvrije dagen en weekextra punten. Ik ben een beetje afgeleid, want ik krijg ondertussen een boekje in mijn handen gedrukt met daarin heerlijke recepten. Na de uitleg vraagt de coach: “Zijn er nog vragen?” Ik durf bijna mijn hand niet op te steken, maar doe het toch: “Hoeveel punten is een kroket?” Iedereen lacht me uit, maar ik weet zeker dat zij het ook willen weten!

Een week later kom ik me weer wegen. -1. kilo! 1 hele kil0 (J hoopte stiekem op 1,5 kilo) En dat in 1 week. Nee, dit keer ga ik echt niet voor spek en bonen meedoen. Het is vast geen eitje, maar ik ga er wel voor! Op naar dat ieniemienie-bikinibroekje!

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

8 reacties op “Column: Ienimini-bikinibroekje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *