9 oktober 2014

vuurwerk


Laatst kwam ik tijdens een feestje een oude liefde van me tegen. Hoewel we nooit wat hebben gehad, was ik stiekem toch een beetje gek op hem. Hij was stoer en een stuk ouder. Vroeger woonde hij vlak bij mij in de buurt. En een keer in de zoveel tijd liep ik hem tegen het lijf. Als hij zijn hond uitliet en ik de hond van mijn oma.

In mijn dagboek staan nog een paar sms-jes van hem, want appen deden we toen nog niet. Een andere buurjongen was in die tijd ook een beetje gek op me. Maar we waren eigenlijk gewoon goede vrienden.

Tijdens Koniginnedag (en nu Koningsdag) is het in Apeldoorn vaste prik om rond 12 uur naar de vuurwerkshow te kijken. Dus net als andere jaren keek ik ongeveer 10 jaar geleden ook naar het spektakel. Samen met de buurman die een beetje verliefd op me was. Samen zaten we in het gras te genieten van de lichtshow. Toen ik achter me keek zag ik daar mijn stille liefde zitten. Alleen. Hij gaf me een knipoog. Stiekem wilde ik tegen hem aankruipen en samen naar het vuurwerk kijken.

Maar goed. Ik vertelde dus dat ik mijn oude liefde weer tegen kwam tijdens het feestje. We hadden allebei een drankje op en kletste – net als vroeger – weer aan een stuk door. Terwijl we ondertussen lachten en ik stiekem ook een beetje aan het flirten was. Totdat hij mij vertelde dat hij en zijn vriendin uit elkaar gingen. Hij vroeg: “Als alles geregeld is, zullen we dan samen een drankje doen?” Ons gesprek liet me niet meer los.

Een paar maanden later kwam ik hem weer tegen. Dit keer tijdens Koningsdag. Ik besloot om hem een appje te sturen. “Gaan we net als 10 jaar geleden weer ‘samen’ naar het vuurwerk kijken?” Ongeveer elke minuut keek ik op mijn telefoon. Van de zenuwen kreeg ik rode vlekken in m’n nek en sloeg snel m’n wijntje achterover. Ik kreeg geen reactie terug… En eerlijk gezegd had ik ook niet verwacht dat ik een berichtje terug zou krijgen. Samen met mijn vriendinnen zat ik in het gras. Maar ik voelde me alleen. Van het vuurwerk kreeg ik niet veel mee. Terwijl de vuurwerkshow volop aan de gang was, tuurde ik stiekem over mijn schouder. In de hoop dat hij – net als 10 jaar geleden – achter me zat, zodat we stiekem toch nog samen naar het vuurwerk konden kijken.

Bron foto: 1

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

Één reactie op “Column: Vuurwerk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *