29 juni 2014

shoppen


Van kleding kopen word ik boos. Boos en chagrijnig. Vraag aan tien vrouwen wat hun hobby is en negen van de tien vrouwen zeggen ‘shoppen’. Ik kan daar niet in komen. Ik snap het niet en ga het denk ik ook nooit begrijpen. Ja misschien als ik mijn streefgewicht ooit bereik (zucht… dus ik ga het nooit begrijpen). Als ik dan toch echt kleding nodig heb, dan ga ik het liefst shoppen met mijn zus.

Als ik met haar ga shoppen dan mag ik chagrijnig worden en boos. Ik mag dat, omdat ze me kent en ik mezelf kan zijn bij haar. Op het moment dat we een restaurantje binnenlopen voor een lekkere lunch, slaat mijn humeur om. Ik ben blij, klets honderduit en lach weer. Maar zodra we de kledingwinkels weer induiken is het weer mis met me. Of de mode staat me niet aan, of een leuk kledingstuk is niet meer in mijn maat verkrijgbaar. Of de verkoopster is irritant. Ik kan altijd een reden bedenken om een dagje winkelen te verzieken.

En wat ik dan ga doen. Da’s pas kinderachtig. Ik kan dan blij worden om broeken die aan een knijphanger hangen aan een kant los te maken. En dan niet bij een broek. Gewoon stuk of 10 per winkel. En schoenen omgooien. Ondertussen piest mijn zus bijna in haar leuke broek (maat 27, wat ik ook niet kan uitstaan) van het lachen. En op het moment dat ik haar lachende hoofd zie is mijn shopdag toch nog weer goed gemaakt. Daarom sluiten we de dag altijd af met: “Was leuk hè vandaag. Moeten we snel weer doen!”

 

Tweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Facebook

11 reacties op “Column: Shoppen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *